U bent hier

Meer info over de gevangenis van Leuven

De Leuvense centrale gevangenis is sinds 1860 een van de weinige Belgische inrichtingen waar een uitsluitend gesloten regime heerst dat aangepast is aan een langdurig verblijf. De gevangenis is bedoeld voor strafuitvoering.

Geschiedenis

De centrale gevangenis van Leuven werd gebouwd in functie van de plannen van de toenmalige inspecteur-generaal van het gevangeniswezen, Edouard Ducpétiaux. Hij voorzag in 1830 in het centrum van het land een grote cellulaire gevangenis, bestemd voor mannelijke gedetineerden die een lange straf moesten uitzitten.

De gevangenis werd op 1 oktober 1860 in gebruik genomen. Tussen WO I en II werden de werkhuizen bijgebouwd. In 1976 lag een grote werkstaking van de gedetineerden, gevolgd door een staking van het bewakingspersoneel, aan de basis van een grote omwenteling in het regime. In het nieuwe regime legde de gevangenis de nadruk op een zinvolle vrijetijdsbesteding van gedetineerden en op de geleidelijke invoering van een opendeurregime. Sinds 9 juli 1996 is de centrale gevangenis van Leuven beschermd als monument.

Regime

De 300 veroordeelden en 50 beklaagden zijn strikt van elkaar gescheiden met elk hun eigen regime.

  • De veroordeelden kennen een opendeurregime. Zij brengen een groot deel van hun tijd in groep door. Zij kunnen vrij rondlopen op de vleugel waar zij verblijven of de cel van een andere gedetineerde binnengaan. Gedetineerden kunnen wel uit veiligheidsoverwegingen of door een tuchtstraf aan een beperkter regime worden onderworpen. 
  • De beklaagden genieten in vergelijking met de veroordeelden een beperkt regime. De celdeuren zijn gesloten en er is slechts een beperkt aanbod aan groepsactiviteiten.

Infrastructuur

De gevangenis is gebouwd op een oppervlakte van ongeveer vier hectaren. Deze gevangenis is een klassieke Ducpétiaux-gevangenis: een gevangenis in stervorm met twee grote en vier kleine vleugels. Alle cellen zijn monocellen met uitzondering van 14 cellen, waarin drie of vier gedetineerden kunnen verblijven.

De gevangenis biedt plaats aan 350 gedetineerden, meestal langgestraften. Dit zijn crimineel veroordeelden, zware recidivisten, buitenlanders die na hun straf het land moeten verlaten en hoofdzakelijk werden veroordeeld wegens drugs- of mensenhandel en tot slot veroordeelden voor pedoseksuele feiten.

Tussen de vleugels bevinden zich twee wandelkoeren en een grote sportkoer. De inrichting telt bovendien verschillende werkhuizen, een theaterzaal, een fitness- en cardioruimte, diverse klaslokalen en in elke vleugel enkele recreatiezalen.

In de jaren 70 werd de cellen gerenoveerd. Vleugel B werd grondig gerenoveerd terwijl de andere vleugels werden opgefrist.

Werkplaatsen

De gevangenis beschikt over een schrijnwerkerij, boekbinderij en diverse werkhuizen voor celwerk. De technische ploeg, die instaat voor het onderhoud van de gebouwen, kan gedetineerden tewerkstellen voor werken als schilderen, metselen en allerhande herstellingen (bijvoorbeeld elektriciteit en verwarming). Daarnaast kunnen de gedetineerden werken in de huishoudelijke diensten, zoals de bibliotheek, de keuken, de kantine van het personeel, de wasserij, de milieudienst of als ‘diender’ op de vleugel.